بایگانی موضوعی: روزنامه آیندگان

در راه فدراسیون / آیندگان ۱۲ خرداد ۱۳۴۹ / داریوش همایون

از میان شیخ‌نشینها ابوظبی از همه ثروتمندتر است، بحرین از همه پرجمعیت‌تر است، دوبی از همه وضع استوارتری دارد و قطر استقلال خود را اعلام کرده است. بقیه کوچکند و بر آیندۀ خود ترسان و سخت در بند حفظ برابری که در عمل امکان نخواهد داشت. از این میان ابوظبی با عربستان سعودی مشکلاتی دارد. دوبی با بحرین از یک سو و دوبی و قطر با ابوظبی از سوی دیگر درگیر رقابت‌هایی هستند. ابوظبی دعوی رهبری فدراسیون را در سر می‌پروراند. بحرین نیروی انسانی این رهبری را دارد. و دوبی با دیپلماسی ماهرانه‌ای سرنخها را در دست خود نگهداشته است. قطر ترجیح داده است منتظر نماند و بهرحال به راه خود رود.

 

جامعۀ هشیار و سرزندۀ ایرانیان بحرین / آیندگان ۶ خرداد ۱۳۴۹ / داریوش همایون

ایرانیان در بحرین دو گروه را می‎‌سازند: آن ۷ تا ۸ هزار تنی که در آمارهای رسمی به نام ایرانی شناخته می‌شوند و آن تعداد بزرگتر ـ شاید شصت تا هفتاد هزار تن ـ از میان بحرینی‌ها که اصل ایرانی دارند و اکنون یا بکلی عرب شده‌اند و یا به صورت اعراب درآمده‌اند (به اصطلاح مستعرب) ولی چه به صورت بحرینی یا ایرانی، جامعۀ ایرانی بحرین نقش خود را بر مجمع‌الجزایر نهاده است.

 

جامعۀ هشیار و سرزندۀ ایرانیان بحرین / آیندگان ۶ خرداد ۱۳۴۹ / داریوش همایون

ایرانیان در بحرین دو گروه را می‎‌سازند: آن ۷ تا ۸ هزار تنی که در آمارهای رسمی به نام ایرانی شناخته می‌شوند و آن تعداد بزرگتر ـ شاید شصت تا هفتاد هزار تن ـ از میان بحرینی‌ها که اصل ایرانی دارند و اکنون یا بکلی عرب شده‌اند و یا به صورت اعراب درآمده‌اند (به اصطلاح مستعرب) ولی چه به صورت بحرینی یا ایرانی، جامعۀ ایرانی بحرین نقش خود را بر مجمع‌الجزایر نهاده است.

 

جبهۀ استوار / آیندگان ۹ خرداد ۱۳۴۹ / داریوش همایون

  استواری تا کنون ایران را باید به فال نیک گرفت و از آن بازنگشت. آنها که ما را به مبارزه خواسته‌اند، خود باید تغییر روش بدهند. ایران آنچه ممکن بوده انجام داده است و شکیبایی و آرامش آن نباید در هیچ شرایطی تعبیر به ضعف شود. قطع رابطه با ایران در مورد مصر یا سرد شدن مناسبات در مورد سوریه، یا دشمنی آشکار در مورد عراق به حال خود آن کشورها زیان داشته است.

 

 

دانشگاه یا اداره / آیندگان ۲۹ اردیبهشت ۱۳۴۹ / داریوش همایون

‌تخصیص دادن مغزهای در دسترس کشور بین مشاغل اداری و آموزشی، اکنون باید مهمترین مسئلۀ ما در زمینۀ سیاست نیروی انسانی گردد. دستگاه دولتی با پیچیده شدن وظایف خود و با افزایش فشار عمومی برای کارآمدتر کردن خود روبروست. همۀ ملاحظات سیاسی حکم می‌کند که بیشترین تعداد از بهترین استعدادها به خدمت دولت درآیند. هر اداره و مؤسسه دولتی باید در صفوف خود تعداد هر چه بزرگتری از بهترین فارغ‌التحصیلان دانشگاه‌ها داشته باشد.

 

فرصت‌های تازۀ همکاری / آیندگان ۲۸ اردیبهشت ۱۳۴۹ / داریوش همایون

اگر قرار است کشورهای خلیج فارس برای حفظ استقلال خود و نگهداری منابع این منطقه و تضمین حق همگانی بر استفاده از این منابع متحد شوند؛ اگر قرار است دوران غارت منابع پایان یابد و این دریای بی‌نگهبان بر روی آزمندان بسته شود، ایران مهمترین و اولین کشوری است که باید با آن به تفاهم رسید.

 

ایران و بحرین / آیندگان ۲۳ اردیبهشت ۱۳۴۹ / داریوش همایون

هر ماهیت سیاسی که آیندۀ بحرین را تشکیل دهد، مانند هر ماهیت سیاسی دیگری در جنوب خلیج فارس، باید حقوق ایرانیان را بشناسد و مراعات کند. عدم تبعیض قومی و نژادی در شیخ‌نشین‌ها آغاز عدم تشنج در خلیج فارس خواهد بود. هر لطمه‌ای که در این زمینۀ حساس به احساسات ایران زده شود به گفتۀ نمایندۀ ایران “عواقب ناخوشایند” در دنبال خواهد داشت. حسن نیت بی‌سابقه‌ای که ایران نشان داده است باید با حسن‌نیت مشابهی پاسخ داده شود. خوشرفتاری با ایرانیان با ثبات و امنیت داخلی و خارجی همۀ سرزمین‌های جنوب خلیج فارس بستگی دارد. زمان آنست که به وضع سرزمین‌هایی مانند قبرس بیندیشند.

 

در جای بیروت / آیندگان ۲۲ اردیبهشت ۱۳۴۹ / داریوش همایون

زمان اندیشیدن و تدبیرکردن هم‌اکنون است. در کنار مقررات و چاره‌جویی‌ها برای تشویق ورود و فعالیت مؤسسات و سرمایه‌های بین‌المللی، باید راه‌های حفظ تمامیت تهران را یافت. و تمامیت اخلاقی همانقدر مهم خواهد بود که تمامیت اقتصادی.

 

قدرتی در منطقه / آیندگان ۲۱ اردیبهشت ۱۳۴۹ / داریوش همایون

‌‌همکاری عمران منطقه‌ای نه تنها یک چهارچوب همکاری‌های سه کشور ایران و ترکیه و پاکستان در زمینۀ توسعۀ اقتصادی، بلکه یک هماهنگ کنندۀ سیاست‌های سه کشور نیز شده است. این حقیقت که کنفرانس سران سه کشور در ازمیر قسمت بزرگی از وقت خود را به بررسی مسائل سیاسی منطقه‌ای و بین‌المللی پرداخت دامنه‌های وسیعتر همکاری‌های سه کشور را نمایان می‌دارد. پیداست که کشورهای سه‌گانه به یک حداقل همکاری اقتصادی قانع نیستند و دوستی و پشتیبانی خود را از یکدیگر در هیچ زمینه دریغ نمی‌کنند.

 

اولین محصلین ایرانی در اروپا / بخش پایانی / تحقیق از محمدطاهر موسوی‌زاده / آیندگان ۶ خرداد ۱۳۴۸

‌در سال ۱۳۱۲ بیش از ۵۰ دختر در خارج درس می‌خوانده‌اند که طبیعی است برای اجتماع آن روز کشور نمی‌توانستند مفید باشند.

 

اولین محصلین ایرانی در اروپا / بخش ۴ / تحقیق از محمدطاهر موسوی‌زاده / آیندگان ۵ خرداد ۱۳۴۸

غالب تحصیل‌کرده‌های فرنگ، پس از بازگشت، در رشته‌هایی به کار مشغول شدند که با هیچگونه رابطه نزدیک و پیوند آشنائی با حرفه آموخته‌شان نداشت، … . بدین گونه، محصلینی که با صرف هزینه‌ای کلان (نسبت به خزانه تهی آن روز دولت) و صرف وقت بسیار، بسا چیزها آموخته بودند که می‌توانست برای مملکت مفید باشد، از تخصص و تحصیلات خود جدا افتادند. عوامل این عدم استفاده را باید در نهادهای اجتماعی آن روزگار جست. جامعه که هنوز نمی‌توانست در ماشین فرسوده‌ی خود، پیچ و مهره های نو و کارآمد را بپذیرد و قادر به درک تحول و همپائی با تمدن پیشتاز غرب نبود و اسباب این همپائی و تحول را نیز در اختیار نداشت، نمی‌توانست جز در زمینه‌هائی که خود می‌خواست، از وجود این پیچ و مهره‌ها بهره گیرد.

 

اولین محصلین ایرانی در اروپا / بخش ۳ / تحقیق از محمدطاهر موسوی‌زاده / آیندگان ۴ خرداد ۱۳۴۸

‌‌انتخاب فرانسه برای تحصیل پژوهندگان جوان که چشم و گوش بسته از دامن ناز و نعمت به پاریس پرغوغا و آشوب آن روز می‌رفتند، یک انتخاب شایسته نبود و با توجه به نتایج تأسف‌باری که از محصلین اعزامی دسته گذشته گرفته شده بود، در پس این اقدام یک انگیزه ابهام‌آمیز و توجیه نشدنی به چشم می‌خورد.

 

قطب بازرگانی / آیندگان ۹ اردیبهشت ۱۳۴۹ / داریوش همایون

سرمایه و دانش فنی خارجی ـ آن هم نه فقط در صنعت، بلکه در کشاورزی صنعتی و خرده‌فروشی و توزیع ـ باید بر منافع انسانی و طبیعی ایران و موقعیت جغرافیایی ایران افزوده گردد و از ایران یک مرکز بازرگانی ـ به معنی صنعت و کشاورزی و تجارت ـ بسازد که حوزۀ جغرافیایی وسیعی را خدمت کند.

 

اولین محصلین ایرانی در اروپا / بخش ۱ / تحقیق از محمدطاهر موسوی‌زاده

نقش تاریخی ثمربخشی که فرزانگان در فرنگ تحصیل کرده پیش از آغاز مشروطیت و بعد از آن در جامعه ایرانی ایفا کرده‌اند، تا کنون ناشناخته مانده است. نخستین دسته‌های محصلین اعزامی به اروپا که در واقع نخستین فرزانگان و روشنگران ایرانی و نخستین هسته تحرک اجتماع به سوی بینش و دریافت نوها و واسطه و حامل دانش جدید اروپائی به این سرزمین‌نند، در غبار وقایع عادی روزانه محو و فراموش شده‌اند و تا کنون جز انگیزه‌هائی ناپایدار، عاملی برای بررسی همه جانبه در ارزیابی و تعیین چند و چونی تأثیرات آنها نبوده است.

 

سرمایه‌داری وامدار / آیندگان ۶ اردیبهشت ۱۳۴۹ / داریوش همایون

در میان کشورهای خاورمیانه‌ای، ایران تنها کشوری بوده است به استثنای لبنان، که از خود یک سنت سرمایه‌داری داشته است. در بقیۀ کشورها بازرگانان تعیین‌کنندگان تصمیم‌های اقتصادی از گروه‌های غیربومی بودند

 

فساد در حکومت شهری / آیندگان ۳۰ فروردین ۱۳۴۹ / داریوش همایون

‌ما باید انجمن‌های شهر را، چنان که از آغاز مورد نظر بوده است، نه به عنوان گسترش قدرت حکومت مرکزی در سراسر کشور، بلکه به عنوان ارگان‌های مستقلی به منظور توزیع قدرت در میان مردم و عدم تمرکز امور در یک بوروکراسی تلقی کنیم. نظارت این بوروکراسی در کار آنها به درجات معین و تا وقتی کاملاً از آب بدر نیامده‌اند ضرورتی است. اما وضع ایدئال وضعی خواهد بود که مکانیسم مردمی نیازی چندان به چنان نظارتی نگذارد.

 

« نوشته‌های قدیمی‌تر